Από [εδώ]«Το μοναδικό δώρο της θάλασσας είναι βίαια χτυπήματα αέρα, και …που και που, μια πιθανότητα να νιώσεις δυνατός. Λοιπόν, δεν ξέρω πολλά για την θάλασσα, αλλά γνωρίζω ότι η ουσία είναι ακριβώς αυτή... Ξέρω πόσο σημαντικό είναι να μην είσαι απαραίτητα δυνατός, αλλά να νιώθεις δυνατός. Να αναμετρηθείς με τον εαυτό σου τουλάχιστον μία φορά. Να βρεθείς – τουλάχιστον μία φορά – στις πιο απολίτιστες ανθρώπινες συνθήκες. Να αντιμετωπίσεις την πιθανότητα τ’ αναπόφευκτου, χωρίς τίποτα να σε βοηθήσει εκτός απ’ τα χέρια και το ίδιο σου το κεφάλι...»
«Δεν μπορεί κανείς ν’ αρνηθεί ότι η συνεχής κίνηση μας εξίταρε πάντα... Σχετίζεται στους εγκεφάλους μας με την απόδραση από την ιστορία, την καταπίεση, τους νόμους και τις ανιαρές υποχρεώσεις. Απόλυτη ελευθερία. Κι ο δρόμος οδηγούσε πάντα δυτικά...»
There is a pleasure in the pathless woods;
There is a rapture on the lonely shore;
There is society, where none intrudes,
By the deep sea, and music in its roar;
I love not man the less, but Nature more...
- Lord Byron -
«Δεν μπορεί κανείς ν’ αρνηθεί ότι η συνεχής κίνηση μας εξίταρε πάντα... Σχετίζεται στους εγκεφάλους μας με την απόδραση από την ιστορία, την καταπίεση, τους νόμους και τις ανιαρές υποχρεώσεις. Απόλυτη ελευθερία. Κι ο δρόμος οδηγούσε πάντα δυτικά...»
Αναρτήσεις
0 ΣΧΟΛΙΑ ( comments ):
Δημοσίευση σχολίου