Πρωταγωνιστές στο φιλμ, η Περσεφόνη, Ο Απόλλων, στρατιώτες Θηβαίοι σε σαρκοφάγους, μερικά παιδιά απ’ τα σχολεία της πόλης, ο Π. Φαρμάκης – ένας ιστορικός ρακοσυλλέκτης, η Κούλα, οι τύποι στο καφενείο και τα πλαστικά πρόσωπα στις τεράστιες αφίσες που χαιρετούν τους περαστικούς στην Λεωφόρο Καβάλας, αναβλύζοντας μελαγχολία με φόντο φουγάρα και μυρωδιές καμμένου. Γιατί η Ιστορία συνεχίζει να γράφεται πάντα. Από μόνη της. Σχεδόν βίαια... Γιατί Ιστορία δεν σημαίνει μια αρχαία πέτρα που πάνω της στρογγυλοκάθεται σήμερα ένα εργοστάσιο και δέκα βρώμικοι εργάτες. Ιστορία είν’ αυτοί οι εργάτες, οι γυναίκες και τα παιδιά τους, αυτή η μετάλλαξη της πόλη μέσα σε μια ντουζίνα χρόνια που αντικατοπτρίζεται στα μάτια τους όταν κάθονται στην πλατεία με τ’ άγαλμα ή στο καφενείο απέναντι απ’ τις ανασκαφές.
Η «Αγέλαστος Πέτρα» σε κάνει ν’ αναθεωρείς: Απ’ τη μια, στις ανασκαφές βρήκαν – λέει – ένα στρατιωτικό κράνος που όμοιό του, μονάχα μια φορά ξεθάφτηκε κάπου στον πλανήτη... Εκεί ...και στην Ελευσίνα, μόνο. Απ’ την άλλη όμως, στα δέκα και κάτι χρόνια των γυρισμάτων, ο θάνατος του Π. Φαρμάκη, η ενηλικίωση των παιδιών του 92’ που τα ‘βαζαν με την Πετρόλα, ο χαμός της γυναίκας του τύπου με την βάρκα ή η αλλαγή θέσης του κεντρικού αγάλματος της πλατείας, μοιάζουν εξαιρετικά σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα από ένα βρώμικο κράνος ή από μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα εργοστασιακής δυσωδίας.
Σ’ αυτές τις σαρκοφάγους έθαψαν – λέει – τους «επτά επί Θήβας». Ποιός όμως κατοικεί σήμερα απέναντι; Και που έθαψαν τον ρακοσυλλέκτη που τριγύριζε και μάζευε πέτρες απ’ τα χωράφια δίπλα στα εργοστάσια; Εκείνον που ζει «παν’ απ’ τη Γη και κάτω απ’ τ’ αστέρια». Τα ονόματα εκείνων που σκοτώθηκαν στην έκρηξη, ποιος τα ξέρει; Και γιατί να ‘ναι σημαντικότερη η φωτιά των διυλιστηρίων απ’ αυτή που ανάβει η γιαγιά κάθε βράδυ στο εκκλησάκι έξω απ’ το σπίτι της; Κι οι δυο φωτιές, οξυγόνο καίνε. Κι οι δυο, φωτιές είναι... Όλα είναι μνήμη και όλα προστίθενται απλά για να δίνουν την ψευδαίσθηση της ισορροπίας.
«Εδω παλιά» – λέει – «ήταν όλο βουνό... Μετά εξαφανίστηκε και βγήκαν τα εργοστάσια. Φουγάρα παντού». Κι όσο η βιομηχανία μεγάλωνε, τα βιβλία γεννήσεων και θανάτων στο Δημαρχείο διαθέχονταν το ένα τ’ άλλο. Η Ιστορία, μετρά περισσότερο όταν κάποιοι τη βοηθούν να διαδραμματίζεται. Είναι σημαντικότερη όταν οι κάτοικοι του μη-τόπου της Ελευσίνας, την κοιτάζουν να διαγράφεται μαζί με τους ίδιους. Αφανείς ήρωες. Σαν τον άγνωστο εκείνο που ζούληξε πριν δυο χιλιάδες χρόνια το μάρμαρο και μας άφησε σήμερα το σχήμα του χεριού του, κάπου πλάι στα πετρέλαια, τις πλαστικές μυρωδιές και στα πουλιά που πεθαίνουν στα σκουριασμένα βαρκάκια.
Αγέλαστος Πέτρα - Φ. Κουτσαφτής [2000]
Watch ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ in Educational & How-To | View More Free Videos Online at Veoh.com
Αναρτήσεις
0 ΣΧΟΛΙΑ ( comments ):
Δημοσίευση σχολίου